نشانه‌های آسمانی

کسوف و خسوف:

روایتی است در عقدالدرر مذکور گردیده است از حضرت باقر (ع) که ایشان فرمودند: قبل از ظهور مهدی 2 آیه و علامت بروز می‌کند که از زمان هبوط حضرت آدم تاکنون این 2 آیه رؤیت نشده‌اند و آن اینکه خورشید در 15 رمضان می‌گیرد و کسوف می‌شود و ماه هم در آخر آن می‌ گیرد و خسوف می‌شود پس در آن وقت حساب منجمان باطل می‌شود چرا که طبق حساب آنها ماه باید یا درنیمه یا در  نزدیکی آن بگیرد و کسوف آفتاب در اواخر ماه واقع می‌شود[1].

در کتاب عقدالدرر از حافظ ابی‌بکر از ابن عباس نقل شده که گفت: خروج نمی‌کند مهدی مگر اینکه با خورشید آیه و علامتی ظهور می‌کند ودر آن روز برای خورشید علامتی است غیر از روزهای دیگر.

و در همان منبع از حافظ نعیم‌بن حماد نقل شده که در ماه رمضان در آسمان حوادثی رخ می‌دهد که بعد از آن حوادث و آیات بین مردم اختلاف و نزاع رخ می‌دهد و هرگاه آن زمان را درک کردی هرمقدار از طعام که می‌توانی برای خود جمع‌آوری کن. (کنایه از این که قحطی خواهد شد و اوضاع سخت خواهد گردید همانطوریکه در بعضی از روایات در سال‌های قبل از ظهور به این مطلب اشاره شده است.)

و روایتی است از کعب‌الاحبار که گفت: که قبل از ظهور مهدی (ع) ستاره‌ای از مشرق طلوع می‌کند که دارای دنباله است که آن دنباله از خود نور ساطع می‌کند و نورانی است[2].

روایتی از حضرت صادق(ع) وارد شده که یکی از نشانه‌های ظهور، کسوف در اواسط ماه و خسوف در اول ماه، برخلاف عادت است. همانطور که در بالا به آنها اشاره شد در کیفیت حدوث این دو واقعه‌ی غیرعادی چند احتمال وجود دارد:

1ـ حدوث این دو (خسوف و  کسوف)توسط جرمی می‌باشد که در فضا به طور ناگهانی پیدا می‌شود، اجرامی که امروزه از آنها به اجرام سرگردان در هوا یاد می‌شود که گاه بین ماه و خورشید فاصله می‌شوند و بوسیله آنها کسوف و خسوف ایجاد می‌گردد. 2ـ تحقق کسوف و خسوف به توسط جرمی باشد که از زمین جدا می‌شود. زیرا ممکن است که بشر با پیشرفت علمی و تکنیکی که دارد بتواند تکه‌هایی عظیم از کره زمین را جدا ساخته و آن را در هوا معلق گرداند و در نتیجه باعث خسوف گردد. 3ـ تحقق این دو به نحو اعجاز و خرق قانون طبیعت باشد.

1ـ کمال‌الدین ص 455 ح 25 عقدالدر فصل اول باب 4.

2ـ عقدالدرر فصل 3 باب 4.